Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Мужчына, усё гэтак жа нетаропка рушыў у глыб кватэры, па ўсяму бачна, добра яму знаёмай. Жанчына ішла следам і, здавалася, не зводзіла з яго свайго пяшчотна—ўсхваляванага позірку. Гэта было тым больш дзіўна і незразумела, што ніякай асаблівай прывабнасцю мужчына не вылучаўся. Больш таго, быў ён нейкім вельмі ўжо непрыгожым, з шырокім плоскім тварам, з рэдкімі цьмянымі валасамі, праз якія яскрава прасвечвалася ранняя лысіна... ("Закаханая")
hline

Творы на беларускай мове

Проза

Акуляры
На першы погляд, гэта былі самыя звычайныя акуляры ад сонца. Але гэта толькі на першы погляд.
Вольга заўважыла іх на сядзенні насупраць, як толькі расплюшчыла вочы. 


А, можа, мне падалося
Я пастукаў у дзверы, і дзверы адразу ж адчыніліся, так, быццам жанчына, якая адчыніла іх, загаддзя ведала аб маёй тут прысутнасці.


Ключ, які нічога не адчыняе
Усе ягоныя няшчасці пачаліся менавіта з уласнага імя, у гэтым Нічыпар быў перакананы цвёрда. І не таму толькі, што маці не знайшла нічога лепшага, як даць яму гэтае несучаснае імя. 


Бо Аракул не памыляецца
Небяспека была паўсюды. Яна глядзела на чалавека вачыма кожнага з прахожых, якія таропка абміналі яго альбо проста ішлі насустрач. Кожны з гэтых невядомых і бяскрыўдных на першы погляд людзей мог аказацца серыйным забойцам, наркаманам. 


Бобі
Ён увайшоў у пярэднюю і адразу ж ноздры ягоныя казытнуў такі знаёмы пах тушанай капусты з грудзінкай. Калісьці ён вельмі любіў гэтую страву, але за некалькі апошніх месяцаў амаль зненавідзеў яе.


Бярозка
Восень была позняя. Вельмі позняя. І быў лес, якому ўжо надакучыла чакаць зімы. І быў чалавек, які ішоў кудысьці па восеньскім гэтым лесе. Куды ён ішоў? Навошта?


Вяртанне
Марыля набірала ваду з калонкі: адно вядро, ужо напоўненае, стаяла побач, засталося набраць яшчэ і гэта... І тут яна заўважыла Сароку.


Дзень, калі не хапае дажджу
Дзесьці злева зноў пачуўся залівісты сабачы брэх. Сабакі кагосьці гналі. Можа зайца, а магчыма і лісіцу.


Закаханая
У пярэдняй дзінькнуў званок, і жанчына, маладая і прыгожая нібыта кіназорка, адразу ж кінулася да дзвярэй, ліхаманкава іх расчыніла.


Кабінет
— Ну, вось мы і прыйшлі! — Маленькі, даўно не голены чалавечак у старым абшарпаным паліто спыніўся і паказаў рукой на вялікі і даволі змрочны двухпавярховы асабняк, які амаль што хаваўся сярод векавых клёнаў. 


Кілер
— Не рухацца! — У цьмяна асветленым пакоі стаялі двое: сівы, моцна згорблены ўжо стары і высокі мужчына спартыўнага целаскладу. Яны стаялі нерухома і нейкі час проста глядзелі адзін аднаму ў вочы. 


Лепшы сродак самаабароны
Са змешаным пачуццём трывогі і спадзявання Алег павольна крочыў па вузенькай сцяжынцы гарадскога парку. Яшчэ ўчора ён наўрад рызыкнуў бы заходзіць познім вечарам у небяспечнае гэтае месца, але сёння...


Маленькія чырвоныя чалавечкі
Першай у кабінет увайшла дзяўчынка. Яна спынілася каля дзвярэй, паглядзела на псіхатэрапеўта і моўчкі яму ўсміхнулася. Той таксама ўсміхнуўся ў адказ і хацеў нават штосьці сказаць дзяўчынцы, але ў гэты самы час у кабінет увайшла жанчына, па ўсяму бачна, яе маці.


Прачнуўшыся раніцай
Прачнуўшыся раніцай і расплюшчыўшы вочы, Дыяна раптам са здзіўленнем убачыла, што знаходзіцца ў нейкай чужой, зусім незнаёмай ёй кватэры, а ў ложку, побач з ёй, спіць нейкі барадаты і таксама зусім незнаёмы ёй мужчына.


Хто я
Зайшоўшы ў кватэру, Верашчагін адразу ж зняў у пярэдняй заляпаныя гразёй чаравікі, павесіў на вешалку мокрую куртку і ўжо рушыў было далей, як раптам спыніўся, нібыта ўкопаны.


Яму лёгка казаць
Парк быў вялікі і даволі запушчаны, таму мужчына не адразу заўважыў хлопчыка, а, заўважыўшы, не адразу змог прымусіць сябе падыйсці да яго. Хлопчык сядзеў на адной з вузкіх драўляных лавак і, здаецца, плакаў.


Выпадак на балоце
Спачатку Максім нават не спалохаўся, страх прыйшоў потым. У першую ж хвіліну, скочыўшы на чарговую купіну і раптам праваліўшыся кудысьці ўніз амаль па калена ў балотную твань, ён адчуў толькі злосць на ўласную сваю няўклюднасць, ды яшчэ прыкрасць ад таго, што так няўдала ўсё атрымалася.


Паэзія

Час збіраць камяні
Бацькамі страчаныя словы
Мінулага не забывайце!
Доля... Нядоля..
Памяці Міколы Равенскага
Тыдні ляцяць, нібы жоўтае лісце
Размова,
падслуханая ў нябеснай краме,
якая гандлюе чалавечымі пачуццямі

Закавалі...Затым катавалі...
Ветэранам вайны
З мінулага
Акупацыя
Захварэла душа, захварэла...
Калі жыццё выходзіць з берагоў
Кожны сённяшні дзень...
Усе мы...
Думкі пра паэзію
Аўтабіяграфія
З цыкла “Дыялогі”
Вучань зайздросціў настаўніку...(Трыпціх)
Сон
Калі я гляджу на гадзіннік
Памяці сябра
Я жыццё назіраю
Два вершы на адну тэму
На балоце
Па аналогіі з шахматамі
Не вып’еш возера нагбом
Цяжар крыжа...
У часіны, калі памыляюся
Я раптам зразумеў: мяне няма!
Тэлефон недаверу
Сляпы мастак малюе нацюрморты
На стале дзве чашы віна…
Лёд на дарозе нібы шкло
Пад дажджом дзяўчына танцавала
Споведзь
Яшчэ далёка да вясны
Блакітныя чары вясны
Пачатак лета
У туманы
Нёманскія матывы
Птушак гоман…
Развітанне з летам (трыпціх)
Восені чароўная пара...
Аблятаюць клёны, аблятаюць.
Колеры восені
Ад стамлення застыла вада
Шэрыя хмары, пранізлівы вецер..
Хутка час кастрычніцкі бяжыць
Няма...
Сонны ранак панура ўстае
Ну, вось і ўсё...
Вяргіні
Восеньскія матывы (Трыпціх)
Халады над зямлёй, халады...
Гэта было ці яно не было
Ірвуцца з комінаў калматыя дымы
Зімовы верш
26 красавіка 1986 года
Мірны атам
Сумная песня
Чарнобыльскія эцюды
Былыя каханыя...
Як жа пачынаецца каханне?
Так хочацца кагосьці пакахаць!
Нібы летні дожджык сум дзявочы
Сыпле з раніцы дождж...
Вечар поўніцца снамі
Яшчэ раз пра каханне
Восенню
Не трэба слова “выбачай”
Зорачка
Я дзякую табе за тое, што была
Вяртанне (Паэма-трыялет)
Грунвальдская балада (Паэма-трыпціх)
ЗАПРАШЭННЕ НА ЎШАЧЧЫНУ (Букет санетаў)

Драматургія

Цягнік да Бразіліі
Жартоўная пародыя на п’есы абсурду ў двух дзеях


Адплата
Дэтэктыўна-псіхалагічная драма ў 2-х дзеях  


І аз ваздам!
Рыфмаваная фантастычная драма ў 2-х дзеях


Для дзяцей

Калі б у мяне быў конь
Зборнік дзіцячых вершаў (Калі б у мяне быў конь, Бессардэчная, Касманаўт, Мастакі, На асабістым прыкладзе, Памагаты, Пачалася навальніца,  Сябрук, Фантазёр, Чаму я не…, Чыя мама лепшая?, Як выправіць двойкі ).   


Верш, дзе ўсё наадварот
Зборнік дзіцячых вершаў (Верш, дзе ўсё наадварот, Калі ў доме дамавік, Кот на мышку паляваў, Небывальшчына, Што бывае ноччу, Я па Афрыцы гуляў)   


Зайка польку танцаваў
Зборнік дзіцячых вершаў (Зайка польку танцаваў, Аб чым спяваюць птушкі, Зорныя карацелькі, Пра Вожыка, які змайстраваў веласіпед, Сыраежкі).


Вася Лайдачкін у краіне шкодных звычак
Жыў сабе хлопчык Вася. Самы звычайны хлопчык, вось толькі мянушка ў яго была не зусім звычайная – Лайдачкін, бо не любіў наш Вася ні вучыцца, ні працаваць... а вось лайдачыць любіў. Таму і пасябравалі з Васем Лайдачкіным Шкодныя Звычкі. І не проста пасябравалі, а нават да сябе ў госці запрасілі, у краіну Шкодных Звычак. Толькі позна зразумеў Вася, што трапіць у гэтую краіну лёгка, а вось выбрацца з яе не кожнаму пад сілу...


Зайкава хатка
Вершаваная п’еса-казка ў 6 дзеях    


Cнегавік і вясна
П’еса-казка ў 3-х дзеях


Малпачка
П’еса-казка ў трох дзеях


Як павука з луга праганялі
Вершаваная п’еса-казка ў 5-ці сцэнках.


Як казкі пераблыталіся
Вершаваная п’еса-казка


Вавёрчына хатка
 Вершаваная казка  


Казка пра плотак – вясёлых малодак
Вершаваная казка


Сказ пра Мураша-лайдака
Вершаваная казка


Сказ пра тое, як Алесік заблукаў адзін у лесе
Вершаваная казка


Сом-агароднік
Вершаваная казка


Хто як зімуе
Небыліца ў вершах  


Спраўляў карась імяніны
Вершаваная казка


Чаму дразды лепш за ўсіх спяваюць
Вершаваная казка


Як Асінку ад хваробы ратавалі
Вершаваная казка


Як мухаморы вайну пачыналі
Вершаваная казка


Публіцыстыка

Мір без вайны і насілля
Два роздумы на тэму вайны і насілля


Рэмейк: за і супраць…
Прачытаў у “ЛіМе” ад 18 сакавіка артыкул Ягора Конева “Рэмейк — падмурак дабрачыннасці”, і чамусьці адразу ж пацягнула ўключыцца ў дыскусію. Артыкул празаіка — адказ на крытычную рэцэнзію Дзяніса Марціновіча “Гэта салодкае слова — рэмейк”, у якой крытык назваў апошні твор Конева “Новыя палескія рабінзоны” (цытую даслоўна) “другаснай з’явай, якая толькі паўтарае ранейшыя знаходкі класікаў”…


Смілавіцкія карані Фаіны Ранеўскай
Не так даўно ў выдавецтве «Беларусь» пабачыла свет новая кніга беларускага пісьменніка Алеся Карлюкевіча «Сцежкамі Ігуменшчыны».


Пра пытанні без адказаў
Гэты артыкул атрымаўся ў мяне зусім выпадкова. Пасля таго, як прачытаў у восьмым нумары “ЛіМа” агляд студзеньскіх літаратурных часопісаў. У ім Дзяніс Марціновіч аналізуе маю фантастычную аповесць “Переступив черту”. З аднаго боку, такая ўвага прыемная, з другога ж…



Творы на рускай мове

Проза

История вместо математики
Три отрывка из романа (уменьшенные)


Идеалистка
Этот пешеход, он мне как—то сразу не показался. Моему водителю — тем более. Во всяком случае, останавливаться он даже и не подумал...


Космическая богиня охоты
Но я всё равно осталась жива, а он… Он стал семнадцатым моим трофеем… Ибо я — Скади, богиня охоты у древних викингов! А также — гроза всех космозавров и последняя надежда человечества…


Трусиха
Я боюсь темноты. Точнее, не боюсь, а опасаюсь. Потому что в темноте живут твари. Это я их так прозвала, а как они себя называют — не знаю. И, наверное, никогда не узнаю, потому что общаться твари не умеют. 


Уродка
Я и сама знала, что в посёлке лучше молчать. Люди не любят уродов, они терпеть их не могут…
А мы с мамой — уроды! Так нас называют жители окрестных посёлков.


Шахматистка
Когда во входную дверь позвонили в первый раз, я как раз занималась с младшим братишкой. Вернее, укладывала его спать. А ещё вернее, тщетно пыталась сие осуществить, заранее понимая, что всё это, как говорится, глухой номер…


Паэзія

Песня
Над августовскими травами росными
Последние дни уходящего лета
На озере
Сон
Подснежники
Ничего не скажешь
На затылок сдвинута кепчонка
Плачет дождь за окном
Тусклый день за окном стихает
Читая старые письма
Антимир
Из апокалипсиса
Метеорит
Рябины, шальные рябины
Когда стрела, над миром воспаряя
Я видел: с неба падала звезда
Его вина Её вина
Мне кажется, что я когда—то жил…

Драматургія

Яшчэ няма дадзеных на выбранай старонцы

Для дзяцей

Удивительные приключения маленького Ветерка из Вентилятора
Сказка для детей разного возраста, а также их родителей (отрывок)


Публіцыстыка

Признание в любви
В 1998 г. заняло 2 место в конкурсе сочинений посвящённых 50-летию независимости Индии


К вопросу о существовании души