Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Небяспека была паўсюды. Яна глядзела на чалавека вачыма кожнага з прахожых, якія таропка абміналі яго альбо проста ішлі насустрач. Кожны з гэтых невядомых і бяскрыўдных на першы погляд людзей мог аказацца серыйным забойцам, наркаманам. Вар’ятам, урэшце рэшт! Кожны з іх мог нанесці чалавеку смяротны ўдар, нанесці ў любы момант... і чалавек асуджана і пакорліва чакаў гэтага ўдару, а яго ўсё не было і не было... ("Бо аракул ніколі не памыляецца")
hline

Зорачка


Між вясновых дрэў
Зорачка гарэла.
Я цябе сустрэў,
Ты мяне сустрэла.
Я цябе спаткаў,
Ты мяне спаткала.
Дзень вакол знікаў,
Ноч вакол знікала.

Помню вясну,
                      помню вясну!
Ночы без сну,
                      ночы без сну!
Квецень садоў,
                       квецень садоў,
Квецень гадоў,
                       маіх гадоў.

Вечар сны вязаў,
Ноч ішла глухая.
Я табе сказаў,
Што цябе кахаю!
Я цябе кахаў,
Ты мяне кахала!
Дзень вакол сціхаў,
Ноч вакол сціхала!

Хутка час ішоў
Па сцяжынках росных.
Я цябе знайшоў –
Толькі позна, позна!
Я другую стрэў,
Ты другога стрэла...
Між вясновых дрэў
Зорачка згарэла.

Помню вясну,
                      помню вясну!
Ночы без сну,
                      ночы без сну!
Квецень садоў,
                      квецень садоў,
Квецень маіх гадоў...