Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...І навошта напяльвала на сябе недарэчную гэту хламіду? І чыя яна, дарэчы? Дыяна ўздыхнула, узнялася з ложка і, асцярожна ступаючы босымі нагамі па халоднаму паркету, выйшла ў пярэднюю. Планіроўка пакояў тут была якраз такая ж, як і ва ўласнай яе кватэры, таму Дыяне было лёгка арыентавацца. На вешалцы, побач з дзвярыма, вісела шмат самага разнастайнага адзення, у тым ліку і жаночага, але нічога свайго Дыяна так і не знайшла... ("Прачнуўшыся раніцай")
hline

Зорачка


Між вясновых дрэў
Зорачка гарэла.
Я цябе сустрэў,
Ты мяне сустрэла.
Я цябе спаткаў,
Ты мяне спаткала.
Дзень вакол знікаў,
Ноч вакол знікала.

Помню вясну,
                      помню вясну!
Ночы без сну,
                      ночы без сну!
Квецень садоў,
                       квецень садоў,
Квецень гадоў,
                       маіх гадоў.

Вечар сны вязаў,
Ноч ішла глухая.
Я табе сказаў,
Што цябе кахаю!
Я цябе кахаў,
Ты мяне кахала!
Дзень вакол сціхаў,
Ноч вакол сціхала!

Хутка час ішоў
Па сцяжынках росных.
Я цябе знайшоў –
Толькі позна, позна!
Я другую стрэў,
Ты другога стрэла...
Між вясновых дрэў
Зорачка згарэла.

Помню вясну,
                      помню вясну!
Ночы без сну,
                      ночы без сну!
Квецень садоў,
                      квецень садоў,
Квецень маіх гадоў...