Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Надзяваючы акуляры, Вольга думала толькі пра цемру, якая панавала навокал, праз якую яна ніяк не магла разгледзіць твары сваіх нечаканых суразмоўцаў. Асвятляльныя гэтыя акуляры павінны былі даць ёй такую магчымасць...яна гатовая была нават да таго, што рукі падлеткаў будуць па локаць у крыві, што нават твары дзяцей зменяцца да непазнавальнасці, скрыўленныя злымі, звярынымі нават грымасамі...Але да таго, што яна ўбачыла, Вольга не была гатовая. Зусім нават не была... ("Акуляры")
hline

Сумная песня


Старажытны сумны край палескі…
Вось і дачакаўся ты вясны!
Каля ўзлескаў першыя пралескі,
Ды радыактыўныя яны!

Сумную бядою-лебядою
Зарастае поле без вайны…
Бьюць крыніцы чыстаю вадою,
Ды радыактыўныя яны!

На радзіму птушкі прылятаюць,
А з зямлі, без жалю, без віны,
Людзі птушак стрэламі вітаюць,
Бо радыактыўныя яны!

Тут у бездань раптам паляцела
Паміж дабрынёй і злом сцяна!
Тут сама прырода звар’яцела,
Бо радыактыўная яна!

Каб такому больш не паўтарыцца,
Людзі, трэба біць ва ўсе званы!
Ды маўчаць счарнелыя званіцы,
Бо радыактыўныя яны…

Бо разрабаваныя яны…
Намі зруйнаваныя яны…