Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...І Васіль, не жадаючы таго і адначасова не маючы болей сілы працівіцца спакусе, спачатку асцярожна, а потым ужо смялей зірнуў ёй у твар і нібыта аслупянеў, зачараваны асляпляльным яе хараством. Спыніўся час. Часу наогул не існавала больш. І нічога не існавала ў сусвеце. Нічога больш не мела значэння, нічога, акрамя таемнай пяшчотнай бездані вачэй незвычайнай гэтай жанчыны... ("Дзень калі не было дажджу")
hline

Сумная песня


Старажытны сумны край палескі…
Вось і дачакаўся ты вясны!
Каля ўзлескаў першыя пралескі,
Ды радыактыўныя яны!

Сумную бядою-лебядою
Зарастае поле без вайны…
Бьюць крыніцы чыстаю вадою,
Ды радыактыўныя яны!

На радзіму птушкі прылятаюць,
А з зямлі, без жалю, без віны,
Людзі птушак стрэламі вітаюць,
Бо радыактыўныя яны!

Тут у бездань раптам паляцела
Паміж дабрынёй і злом сцяна!
Тут сама прырода звар’яцела,
Бо радыактыўная яна!

Каб такому больш не паўтарыцца,
Людзі, трэба біць ва ўсе званы!
Ды маўчаць счарнелыя званіцы,
Бо радыактыўныя яны…

Бо разрабаваныя яны…
Намі зруйнаваныя яны…