Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Гэта быў проста невялікі пакойчык, пасярод якога стаяў прыземісты металічны стол і металічнае ж крэсла побач з ім. Сцены пакойчыка таксама былі, здаецца, металічнымі, на іх не было нічога. Зусім нічога. У пісьме не ўпаміналася аб тым, што павінен ён убачыць у кабінеце. Там гаварылася, што ён павінен зайсці ў кабінет і... І сесці за стол... А што потым? У пісьме аб гэтым таксама нічога не казалася... ("Кабінет")
hline

Сумная песня


Старажытны сумны край палескі…
Вось і дачакаўся ты вясны!
Каля ўзлескаў першыя пралескі,
Ды радыактыўныя яны!

Сумную бядою-лебядою
Зарастае поле без вайны…
Бьюць крыніцы чыстаю вадою,
Ды радыактыўныя яны!

На радзіму птушкі прылятаюць,
А з зямлі, без жалю, без віны,
Людзі птушак стрэламі вітаюць,
Бо радыактыўныя яны!

Тут у бездань раптам паляцела
Паміж дабрынёй і злом сцяна!
Тут сама прырода звар’яцела,
Бо радыактыўная яна!

Каб такому больш не паўтарыцца,
Людзі, трэба біць ва ўсе званы!
Ды маўчаць счарнелыя званіцы,
Бо радыактыўныя яны…

Бо разрабаваныя яны…
Намі зруйнаваныя яны…