Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...І навошта напяльвала на сябе недарэчную гэту хламіду? І чыя яна, дарэчы? Дыяна ўздыхнула, узнялася з ложка і, асцярожна ступаючы босымі нагамі па халоднаму паркету, выйшла ў пярэднюю. Планіроўка пакояў тут была якраз такая ж, як і ва ўласнай яе кватэры, таму Дыяне было лёгка арыентавацца. На вешалцы, побач з дзвярыма, вісела шмат самага разнастайнага адзення, у тым ліку і жаночага, але нічога свайго Дыяна так і не знайшла... ("Прачнуўшыся раніцай")
hline

Памяці Міколы Равенскага


Пляткарам не прыбіць да зубоў языкі.
Не заўважыць змяю пад калодай...
Ах, як лёгка,
                  як проста ляпіць ярлыкі!
Не, не проста ляпіць –
                   з асалодай!
Гэта справа не кінута на самацёк!
Дырыжорчыкі доўбняй махаюць.
- Ён уцёк?
              Ах, уцёк!
Дык чаго ж ён уцёк?!
Ні з таго ні з сяго
              не ўцякаюць!
Раз уцёк –
             значыць вораг!
(З таго і з сяго!)
Значыць – здраднік!
Такіх не шануюць!
І цудоўныя
            светлыя творы яго
Столькі год
            па Радзіме сумуюць!
Ды хіба ж ён адзін –
             сумнай птушкай з гнязда... 
Ды хіба ж аднаго
              выжывалі!
Ад далёкіх часоў,
                ад Ісуса Хрыста,
Самых лепшых заўжды
                              крыжавалі!
Толькі хочацца верыць,
                              што скончыўся час,
Час крывава-прыгоннага права!

І ўваскрэснуць з крыжоў,
каб вярнуцца да нас,
Нашы гонар,
                  і годнасць,
                                    і слава!