Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...І Васіль, не жадаючы таго і адначасова не маючы болей сілы працівіцца спакусе, спачатку асцярожна, а потым ужо смялей зірнуў ёй у твар і нібыта аслупянеў, зачараваны асляпляльным яе хараством. Спыніўся час. Часу наогул не існавала больш. І нічога не існавала ў сусвеце. Нічога больш не мела значэння, нічога, акрамя таемнай пяшчотнай бездані вачэй незвычайнай гэтай жанчыны... ("Дзень калі не было дажджу")
hline

Памяці Міколы Равенскага


Пляткарам не прыбіць да зубоў языкі.
Не заўважыць змяю пад калодай...
Ах, як лёгка,
                  як проста ляпіць ярлыкі!
Не, не проста ляпіць –
                   з асалодай!
Гэта справа не кінута на самацёк!
Дырыжорчыкі доўбняй махаюць.
- Ён уцёк?
              Ах, уцёк!
Дык чаго ж ён уцёк?!
Ні з таго ні з сяго
              не ўцякаюць!
Раз уцёк –
             значыць вораг!
(З таго і з сяго!)
Значыць – здраднік!
Такіх не шануюць!
І цудоўныя
            светлыя творы яго
Столькі год
            па Радзіме сумуюць!
Ды хіба ж ён адзін –
             сумнай птушкай з гнязда... 
Ды хіба ж аднаго
              выжывалі!
Ад далёкіх часоў,
                ад Ісуса Хрыста,
Самых лепшых заўжды
                              крыжавалі!
Толькі хочацца верыць,
                              што скончыўся час,
Час крывава-прыгоннага права!

І ўваскрэснуць з крыжоў,
каб вярнуцца да нас,
Нашы гонар,
                  і годнасць,
                                    і слава!