Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Дрыжачай рукой Алег выхапіў з кішэні цыліндрык і з уся сілы націснуў на кнопку. Ён ужо не спадзяваўся нават, што цыліндрык нейкім чынам спрацуе... але той, як гэта не дзіўна, спрацаваў і спрацаваў на славу. Хлопца, які толькі што трымаў Алега за каўнер, ужо не было побач. Яго, наогул, нідзе не было, ён проста знік, знік гэтак жа таямніча і незразумела, як і той незнаёмец сёння раніцай... ("Лепшы сродак самаабароны")
hline

Ірвуцца з комінаў калматыя дымы


Ірвуцца з комінаў калматыя дымы,
Ім завіруха штосьці падпявае...
Хіба яшчэ на свеце што бывае,
Апрач халоднай гэтае зімы?!

Вясновы сад, што пенай закіпае,
Сунічны спелы водар у барах
І восені тужлівая пара –
Мне вас усіх зімою не хапае.

Тут толькі снег,
Тут толькі сум і скруха...

А ўлетку не хапае мне зімы!
Дзе рвуцца з комінаў калматыя дымы
І песню ім спявае завіруха.