Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Дрыжачай рукой Алег выхапіў з кішэні цыліндрык і з уся сілы націснуў на кнопку. Ён ужо не спадзяваўся нават, што цыліндрык нейкім чынам спрацуе... але той, як гэта не дзіўна, спрацаваў і спрацаваў на славу. Хлопца, які толькі што трымаў Алега за каўнер, ужо не было побач. Яго, наогул, нідзе не было, ён проста знік, знік гэтак жа таямніча і незразумела, як і той незнаёмец сёння раніцай... ("Лепшы сродак самаабароны")
hline

Халады над зямлёй, халады...


                 * * *
Зацягнула абшары смуга...
Гэта восені позней туга,
Гэта птушак апошніх адлёт,
Гэта ранішняй шэрані лёд.

                 * * *
Ліст кляновы плыве па рацэ.
Я іду па счарнелай раллі.
Я іду па самотнай зямлі
З гронкай
                горкай рабіны ў руцэ.
Ці то дождж,
                      ці сляза на шчацэ...
Восень ціха плыве па рацэ.

                 * * *
Ты куды, мая восень,
                                    куды?!
Халады над зямлёй,
                                   халады!
Не бягуць раўчукі
                               да ракі –
Закавалі ільды
                        раўчукі!
І раку
          закавалі ільды.

Халады над зямлёй,

                                  халады...

                 * * *

Восень ціха пайшла паміраць...
Дровы весела ў грубках гараць,
Узнімаюцца ў неба дымы,
Лес застыў
                   у чаканні зімы.
Лес застыў
                   у чаканні бяды.
Халады над зямлёй,
                                  халады...