Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Мужчына, усё гэтак жа нетаропка рушыў у глыб кватэры, па ўсяму бачна, добра яму знаёмай. Жанчына ішла следам і, здавалася, не зводзіла з яго свайго пяшчотна—ўсхваляванага позірку. Гэта было тым больш дзіўна і незразумела, што ніякай асаблівай прывабнасцю мужчына не вылучаўся. Больш таго, быў ён нейкім вельмі ўжо непрыгожым, з шырокім плоскім тварам, з рэдкімі цьмянымі валасамі, праз якія яскрава прасвечвалася ранняя лысіна... ("Закаханая")
hline

Восеньскія матывы (Трыпціх)


                    1
Халодны гарэзнік-вятрыска
Лістоту апошнюю рве.
Гусіная тонкая нізка
Так нізка над лесам плыве.
Плыве...
               за сабою заве...
І подых зімовы
                          так блізка,
Як шэрань
                   на жоўтай траве.

                   2
Здранцвелы світанак
                                   у кроплях расы,
Застылі лясы,
                       нібы цені.
І сумна
            праз восень
                                ляцяць журавы.
І жоўтай травы
                           зіхаценне.
Бярозка,
              згубіўшы адзенне,
Надзене
               кажух снегавы.

                  3
Зямля нібыта скамянела,
Нібыта змоўкла ўсё наўкол.
Сняжынка белая
                                нясмела
Зляцела
              на халодны дол.
Зляцела
               ў свой апошні дом.
Зляцела.
Хоць і не хацела.