Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Дрыжачай рукой Алег выхапіў з кішэні цыліндрык і з уся сілы націснуў на кнопку. Ён ужо не спадзяваўся нават, што цыліндрык нейкім чынам спрацуе... але той, як гэта не дзіўна, спрацаваў і спрацаваў на славу. Хлопца, які толькі што трымаў Алега за каўнер, ужо не было побач. Яго, наогул, нідзе не было, ён проста знік, знік гэтак жа таямніча і незразумела, як і той незнаёмец сёння раніцай... ("Лепшы сродак самаабароны")
hline

Няма...


Няма...
Нічога ўжо няма...
А можа гэта нездарма?!
Спалоханы дрыготкі золак,
Халоднае маўчанне зорак...
Усё прыходзіць нездарма!
А можа, гэта ўжо зіма?
Ці восені таропкі крок?
На разнаколерных сцяжынках
Ужо пабліскваюць сняжынкі
Пачаткам снежаньскіх дарог.
Там восень, скінуўшы вянок,
Ідзе, ідзе ў нябыт зімовы...

І лёг апошні ліст кляновы,
Самотны жоўты ліст кляновы
Ля нашых ног...