Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...І навошта напяльвала на сябе недарэчную гэту хламіду? І чыя яна, дарэчы? Дыяна ўздыхнула, узнялася з ложка і, асцярожна ступаючы босымі нагамі па халоднаму паркету, выйшла ў пярэднюю. Планіроўка пакояў тут была якраз такая ж, як і ва ўласнай яе кватэры, таму Дыяне было лёгка арыентавацца. На вешалцы, побач з дзвярыма, вісела шмат самага разнастайнага адзення, у тым ліку і жаночага, але нічога свайго Дыяна так і не знайшла... ("Прачнуўшыся раніцай")
hline

Няма...


Няма...
Нічога ўжо няма...
А можа гэта нездарма?!
Спалоханы дрыготкі золак,
Халоднае маўчанне зорак...
Усё прыходзіць нездарма!
А можа, гэта ўжо зіма?
Ці восені таропкі крок?
На разнаколерных сцяжынках
Ужо пабліскваюць сняжынкі
Пачаткам снежаньскіх дарог.
Там восень, скінуўшы вянок,
Ідзе, ідзе ў нябыт зімовы...

І лёг апошні ліст кляновы,
Самотны жоўты ліст кляновы
Ля нашых ног...