Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Надзяваючы акуляры, Вольга думала толькі пра цемру, якая панавала навокал, праз якую яна ніяк не магла разгледзіць твары сваіх нечаканых суразмоўцаў. Асвятляльныя гэтыя акуляры павінны былі даць ёй такую магчымасць...яна гатовая была нават да таго, што рукі падлеткаў будуць па локаць у крыві, што нават твары дзяцей зменяцца да непазнавальнасці, скрыўленныя злымі, звярынымі нават грымасамі...Але да таго, што яна ўбачыла, Вольга не была гатовая. Зусім нават не была... ("Акуляры")
hline

Доля... Нядоля..


Доля...
           Нядоля...
Доля...
           Нядоля...
Трэба з чагосьці пачаць!
Белае поле...
           Чырвонае поле...
Бела-чырвона-бялюткае поле...
Гулкія стрэлы гучаць!
Доля...
           Нядоля...
Доля...
           Нядоля...
Хутка імчацца гады!
Воля...
           Няволя...
Здолеў...
           Не здолеў...
Хто ж каго здолеў тады?!
Доля...
           Нядоля...
Здолеў...
          Не здолеў...
Што ж не змаглі падзяліць?!
Маці-зямелька
         стогне ад болю!
Маці-зямельцы
         баліць!
Белае поле...
Чырвонае поле...
А паміх іх,
          на мяжы,
Бела-крывава-бялюткае поле...
Хто ж на тым полі ляжыць?
Ведаў...
          Не ведаў...
Верыў...
         Не верыў...
Кулі не сталі пытаць!
Хто з тае горкае чашы адведаў,
Тым ужо болей не ўстаць!
Што ім паклоны!
Што ім праклёны!
Што ім паклёп і мана!
Хто там з іх белы...
Хто з іх чырвоны...
Маці-зямелька адна!
Маці-зямелька стогне ад болю –
Як ёй сыноў памірыць?!
Белае поле...
Чырвонае поле...
Бела-чырвона-бялюткае поле...
А над замлёю,
          над полем, над болем,
Сумная зорка гарыць...