Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Мужчына, усё гэтак жа нетаропка рушыў у глыб кватэры, па ўсяму бачна, добра яму знаёмай. Жанчына ішла следам і, здавалася, не зводзіла з яго свайго пяшчотна—ўсхваляванага позірку. Гэта было тым больш дзіўна і незразумела, што ніякай асаблівай прывабнасцю мужчына не вылучаўся. Больш таго, быў ён нейкім вельмі ўжо непрыгожым, з шырокім плоскім тварам, з рэдкімі цьмянымі валасамі, праз якія яскрава прасвечвалася ранняя лысіна... ("Закаханая")
hline

Птушак гоман…


Птушак гоман…
Штосьці шэпча
                          патаемна асака…
Гэта Нёман!
Беларуская
                      магутная рака!
Тут начамі
Туманы ўстаюць,
                             як здань сівых вякоў…
Тут мячамі
Нашы продкі
                         сустракалі крыжакоў!
І ліліся
Ручаю крыві
                     пад лязгат,
                                        бляск мячоў…
Тут спляліся
Карані яцвягаў,
                         прусаў, 
                                     крывічоў…
Бацька-Нёман!
Беларуская
                   магутная рака!
Птушак гоман…
Штосьці шэпча
                          патаемна асака…
Рыбы ўсплёскі,
Астраўкі,
               густы трыснёг,
                                        пясчаны плёс…
Гэта – лёс мой!
Гэта наш агульны край!
Агульны лёс!