Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...І Васіль, не жадаючы таго і адначасова не маючы болей сілы працівіцца спакусе, спачатку асцярожна, а потым ужо смялей зірнуў ёй у твар і нібыта аслупянеў, зачараваны асляпляльным яе хараством. Спыніўся час. Часу наогул не існавала больш. І нічога не існавала ў сусвеце. Нічога больш не мела значэння, нічога, акрамя таемнай пяшчотнай бездані вачэй незвычайнай гэтай жанчыны... ("Дзень калі не было дажджу")
hline

Птушак гоман…


Птушак гоман…
Штосьці шэпча
                          патаемна асака…
Гэта Нёман!
Беларуская
                      магутная рака!
Тут начамі
Туманы ўстаюць,
                             як здань сівых вякоў…
Тут мячамі
Нашы продкі
                         сустракалі крыжакоў!
І ліліся
Ручаю крыві
                     пад лязгат,
                                        бляск мячоў…
Тут спляліся
Карані яцвягаў,
                         прусаў, 
                                     крывічоў…
Бацька-Нёман!
Беларуская
                   магутная рака!
Птушак гоман…
Штосьці шэпча
                          патаемна асака…
Рыбы ўсплёскі,
Астраўкі,
               густы трыснёг,
                                        пясчаны плёс…
Гэта – лёс мой!
Гэта наш агульны край!
Агульны лёс!