Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...І навошта напяльвала на сябе недарэчную гэту хламіду? І чыя яна, дарэчы? Дыяна ўздыхнула, узнялася з ложка і, асцярожна ступаючы босымі нагамі па халоднаму паркету, выйшла ў пярэднюю. Планіроўка пакояў тут была якраз такая ж, як і ва ўласнай яе кватэры, таму Дыяне было лёгка арыентавацца. На вешалцы, побач з дзвярыма, вісела шмат самага разнастайнага адзення, у тым ліку і жаночага, але нічога свайго Дыяна так і не знайшла... ("Прачнуўшыся раніцай")
hline

Птушак гоман…


Птушак гоман…
Штосьці шэпча
                          патаемна асака…
Гэта Нёман!
Беларуская
                      магутная рака!
Тут начамі
Туманы ўстаюць,
                             як здань сівых вякоў…
Тут мячамі
Нашы продкі
                         сустракалі крыжакоў!
І ліліся
Ручаю крыві
                     пад лязгат,
                                        бляск мячоў…
Тут спляліся
Карані яцвягаў,
                         прусаў, 
                                     крывічоў…
Бацька-Нёман!
Беларуская
                   магутная рака!
Птушак гоман…
Штосьці шэпча
                          патаемна асака…
Рыбы ўсплёскі,
Астраўкі,
               густы трыснёг,
                                        пясчаны плёс…
Гэта – лёс мой!
Гэта наш агульны край!
Агульны лёс!