Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Мужчына, усё гэтак жа нетаропка рушыў у глыб кватэры, па ўсяму бачна, добра яму знаёмай. Жанчына ішла следам і, здавалася, не зводзіла з яго свайго пяшчотна—ўсхваляванага позірку. Гэта было тым больш дзіўна і незразумела, што ніякай асаблівай прывабнасцю мужчына не вылучаўся. Больш таго, быў ён нейкім вельмі ўжо непрыгожым, з шырокім плоскім тварам, з рэдкімі цьмянымі валасамі, праз якія яскрава прасвечвалася ранняя лысіна... ("Закаханая")
hline

Нёманскія матывы


Нёман гушкае нас
У пяшчотных далонях.
Мы плывем на байдарках
Па празрыстай вадзе.
Мы нібыта ў палоне.
У чароўным палоне!
Прыгажосці такой
Ты не ўбачыш нідзе!
Тут у звонкіх лугах
Крышталёвыя росы
Нагінаюць травіны
Да самай зямлм.
Тут ля берага
Белых гарлачыкаў россып –
Нібы зорачкі з неба
У ваду перайшлі.
Мы плывем на байдарках
Па нёманскіх хвалях
Пад птушыныя спевы,
Пад клёкат буслоў.
Мы плывем...
А вада,
Як істота жывая,
Нібы лепшая сябра,
Цалуе вясло.
Мы плывем.
Мы нібыта ў чароўным палоне.
Мы плывем
Па празрыстай пяшчэтнай вадзе.
Мы плывем на байдарках
У паходнай калоне,
А за намі па беразе
Лета ідзе!