Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Надзяваючы акуляры, Вольга думала толькі пра цемру, якая панавала навокал, праз якую яна ніяк не магла разгледзіць твары сваіх нечаканых суразмоўцаў. Асвятляльныя гэтыя акуляры павінны былі даць ёй такую магчымасць...яна гатовая была нават да таго, што рукі падлеткаў будуць па локаць у крыві, што нават твары дзяцей зменяцца да непазнавальнасці, скрыўленныя злымі, звярынымі нават грымасамі...Але да таго, што яна ўбачыла, Вольга не была гатовая. Зусім нават не была... ("Акуляры")
hline

Пачатак лета


Здаецца, сонца
                             села са спазненнем.
Туман, як конь,
                            ваду з крыніцы п’е.
Паміж вясной і летам
                                     існуе
Вось гэтай ночы
                            дзіўнае імгненне!
Духмяны бэз
                     нібыта звар’яцеў,
А ластаўкі
                   з імклівымі стрыжамі
Блакіт паветра
                          крэсляць віражамі.
Я б сам, здаецца,
                              з імі паляцеў.
І цемра
                наплывае на сады,
На лес,
             на луг,
                         на рэчку з раўчукамі.
Ноч-чараўніца
                          чорнымі рукамі
Запаліць зоркі ў небе...
І тады
Вясна і лета
                     стрэнуцца ў начы,
І спыняцца,
                       і штосьці зразумеюць...

І салаўі
               раптоўна анямеюць.
І закрычаць хрыпата
                                     дзеркачы.