Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...У цьмяна асветленым пакоі стаялі двое: сівы, моцна згорблены ўжо стары і высокі мужчына спартыўнага целаскладу. Яны стаялі нерухома і нейкі час проста глядзелі адзін аднаму ў вочы. Потым стары ўздыхнуў і міжволі перавёў погляд на пісталет у руцэ мужчыны. Пісталет быў невялікім, у шырокай далоні мужчыны ён здаваўся нават маленькім, амаль што цацачным... але ён не быў цацачным... ("Кілер")
hline

Пачатак лета


Здаецца, сонца
                             села са спазненнем.
Туман, як конь,
                            ваду з крыніцы п’е.
Паміж вясной і летам
                                     існуе
Вось гэтай ночы
                            дзіўнае імгненне!
Духмяны бэз
                     нібыта звар’яцеў,
А ластаўкі
                   з імклівымі стрыжамі
Блакіт паветра
                          крэсляць віражамі.
Я б сам, здаецца,
                              з імі паляцеў.
І цемра
                наплывае на сады,
На лес,
             на луг,
                         на рэчку з раўчукамі.
Ноч-чараўніца
                          чорнымі рукамі
Запаліць зоркі ў небе...
І тады
Вясна і лета
                     стрэнуцца ў начы,
І спыняцца,
                       і штосьці зразумеюць...

І салаўі
               раптоўна анямеюць.
І закрычаць хрыпата
                                     дзеркачы.