Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...І Васіль, не жадаючы таго і адначасова не маючы болей сілы працівіцца спакусе, спачатку асцярожна, а потым ужо смялей зірнуў ёй у твар і нібыта аслупянеў, зачараваны асляпляльным яе хараством. Спыніўся час. Часу наогул не існавала больш. І нічога не існавала ў сусвеце. Нічога больш не мела значэння, нічога, акрамя таемнай пяшчотнай бездані вачэй незвычайнай гэтай жанчыны... ("Дзень калі не было дажджу")
hline

Пачатак лета


Здаецца, сонца
                             села са спазненнем.
Туман, як конь,
                            ваду з крыніцы п’е.
Паміж вясной і летам
                                     існуе
Вось гэтай ночы
                            дзіўнае імгненне!
Духмяны бэз
                     нібыта звар’яцеў,
А ластаўкі
                   з імклівымі стрыжамі
Блакіт паветра
                          крэсляць віражамі.
Я б сам, здаецца,
                              з імі паляцеў.
І цемра
                наплывае на сады,
На лес,
             на луг,
                         на рэчку з раўчукамі.
Ноч-чараўніца
                          чорнымі рукамі
Запаліць зоркі ў небе...
І тады
Вясна і лета
                     стрэнуцца ў начы,
І спыняцца,
                       і штосьці зразумеюць...

І салаўі
               раптоўна анямеюць.
І закрычаць хрыпата
                                     дзеркачы.