Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...У цьмяна асветленым пакоі стаялі двое: сівы, моцна згорблены ўжо стары і высокі мужчына спартыўнага целаскладу. Яны стаялі нерухома і нейкі час проста глядзелі адзін аднаму ў вочы. Потым стары ўздыхнуў і міжволі перавёў погляд на пісталет у руцэ мужчыны. Пісталет быў невялікім, у шырокай далоні мужчыны ён здаваўся нават маленькім, амаль што цацачным... але ён не быў цацачным... ("Кілер")
hline

Блакітныя чары вясны


Блакітныя чары.
Блакітныя мары.
На небе
То сонца, то чорныя хмары.
Узбуджаны гоман, куды ні зірні...
Вясновыя дні!
У гэтыя дні распраўляе падлесак
Зялёныя рукі, каб сонца вітаць!
У гэтыя дні ад блакітных пралесак
Зямлі не відаць!
У гэтыя дні...
Толькі што я аб гэтым?!
І чары, і мары...
Ды Божа ж ты мой!
Блакітныя чары закончацца леіам,
А лета – зімой.
І там, дзе, як сейбіт, зямлю засявае
Вясна-прыгажуня,
Там лета міне.
І восень.
А ўслед завіруха сівая
Над белай зямлёй свой напеў адспявае.
І зноўку вясна напаткае мяне.