Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Дрыжачай рукой Алег выхапіў з кішэні цыліндрык і з уся сілы націснуў на кнопку. Ён ужо не спадзяваўся нават, што цыліндрык нейкім чынам спрацуе... але той, як гэта не дзіўна, спрацаваў і спрацаваў на славу. Хлопца, які толькі што трымаў Алега за каўнер, ужо не было побач. Яго, наогул, нідзе не было, ён проста знік, знік гэтак жа таямніча і незразумела, як і той незнаёмец сёння раніцай... ("Лепшы сродак самаабароны")
hline

Блакітныя чары вясны


Блакітныя чары.
Блакітныя мары.
На небе
То сонца, то чорныя хмары.
Узбуджаны гоман, куды ні зірні...
Вясновыя дні!
У гэтыя дні распраўляе падлесак
Зялёныя рукі, каб сонца вітаць!
У гэтыя дні ад блакітных пралесак
Зямлі не відаць!
У гэтыя дні...
Толькі што я аб гэтым?!
І чары, і мары...
Ды Божа ж ты мой!
Блакітныя чары закончацца леіам,
А лета – зімой.
І там, дзе, як сейбіт, зямлю засявае
Вясна-прыгажуня,
Там лета міне.
І восень.
А ўслед завіруха сівая
Над белай зямлёй свой напеў адспявае.
І зноўку вясна напаткае мяне.