Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Надзяваючы акуляры, Вольга думала толькі пра цемру, якая панавала навокал, праз якую яна ніяк не магла разгледзіць твары сваіх нечаканых суразмоўцаў. Асвятляльныя гэтыя акуляры павінны былі даць ёй такую магчымасць...яна гатовая была нават да таго, што рукі падлеткаў будуць па локаць у крыві, што нават твары дзяцей зменяцца да непазнавальнасці, скрыўленныя злымі, звярынымі нават грымасамі...Але да таго, што яна ўбачыла, Вольга не была гатовая. Зусім нават не была... ("Акуляры")
hline

Блакітныя чары вясны


Блакітныя чары.
Блакітныя мары.
На небе
То сонца, то чорныя хмары.
Узбуджаны гоман, куды ні зірні...
Вясновыя дні!
У гэтыя дні распраўляе падлесак
Зялёныя рукі, каб сонца вітаць!
У гэтыя дні ад блакітных пралесак
Зямлі не відаць!
У гэтыя дні...
Толькі што я аб гэтым?!
І чары, і мары...
Ды Божа ж ты мой!
Блакітныя чары закончацца леіам,
А лета – зімой.
І там, дзе, як сейбіт, зямлю засявае
Вясна-прыгажуня,
Там лета міне.
І восень.
А ўслед завіруха сівая
Над белай зямлёй свой напеў адспявае.
І зноўку вясна напаткае мяне.