Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Гэта быў проста невялікі пакойчык, пасярод якога стаяў прыземісты металічны стол і металічнае ж крэсла побач з ім. Сцены пакойчыка таксама былі, здаецца, металічнымі, на іх не было нічога. Зусім нічога. У пісьме не ўпаміналася аб тым, што павінен ён убачыць у кабінеце. Там гаварылася, што ён павінен зайсці ў кабінет і... І сесці за стол... А што потым? У пісьме аб гэтым таксама нічога не казалася... ("Кабінет")
hline

Блакітныя чары вясны


Блакітныя чары.
Блакітныя мары.
На небе
То сонца, то чорныя хмары.
Узбуджаны гоман, куды ні зірні...
Вясновыя дні!
У гэтыя дні распраўляе падлесак
Зялёныя рукі, каб сонца вітаць!
У гэтыя дні ад блакітных пралесак
Зямлі не відаць!
У гэтыя дні...
Толькі што я аб гэтым?!
І чары, і мары...
Ды Божа ж ты мой!
Блакітныя чары закончацца леіам,
А лета – зімой.
І там, дзе, як сейбіт, зямлю засявае
Вясна-прыгажуня,
Там лета міне.
І восень.
А ўслед завіруха сівая
Над белай зямлёй свой напеў адспявае.
І зноўку вясна напаткае мяне.