Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Мужчына, усё гэтак жа нетаропка рушыў у глыб кватэры, па ўсяму бачна, добра яму знаёмай. Жанчына ішла следам і, здавалася, не зводзіла з яго свайго пяшчотна—ўсхваляванага позірку. Гэта было тым больш дзіўна і незразумела, што ніякай асаблівай прывабнасцю мужчына не вылучаўся. Больш таго, быў ён нейкім вельмі ўжо непрыгожым, з шырокім плоскім тварам, з рэдкімі цьмянымі валасамі, праз якія яскрава прасвечвалася ранняя лысіна... ("Закаханая")
hline

Яшчэ далёка да вясны


Яшчэ далёка да вясны.
Як вежы гурбы снегавыя,
І завіруха ў поле вые.
І так далёка да вясны.

Яшчэ далёка да вясны.
Марозы доўжацца бясконца.
І свеціць, ды не грэе сонца,
Бо так далёка да вясны.

Бо так далёка да вясны...
Ад скрухі сэрца халадзее,
Ды ў ім жыве яшчэ надзея,
Хоць так далёка да вясны.

Хоць аб мінулым толькі сны.
І хто ж цяпер я?!
З кім я?!
Дзе я?!

Не пакідай мяне, надзея!
Мы дачакаемся ВЯСНЫ!