Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Надзяваючы акуляры, Вольга думала толькі пра цемру, якая панавала навокал, праз якую яна ніяк не магла разгледзіць твары сваіх нечаканых суразмоўцаў. Асвятляльныя гэтыя акуляры павінны былі даць ёй такую магчымасць...яна гатовая была нават да таго, што рукі падлеткаў будуць па локаць у крыві, што нават твары дзяцей зменяцца да непазнавальнасці, скрыўленныя злымі, звярынымі нават грымасамі...Але да таго, што яна ўбачыла, Вольга не была гатовая. Зусім нават не была... ("Акуляры")
hline

Пад дажджом дзяўчына танцавала


Не ў чароўным рытме карнавалу,
Сярод кветак, музыкі, віна –
Пад дажджом дзяўчына танцавала.
Басанож.
              Па лужынах. 
                                   Адна.
Непагадзь, здаецца, звар’яцела.
Лівень ліў суцэльнаю сцяной.
А дзяўчына танцаваць хацела
Пад дажджом.
Ды толькі не са мной.
На мяне дзяўчына не зважала!
А вакол усё амаль плыло.
Сумачка самотная ляжала,
Туфлікаў наогул не было.
Надыходзіў вечар, мокры, сонны.
Ліхтары гарэлі дзе-нідзе.
Я стаяў.
             Адзін.
                       Пад парасонам.
На зямлі,
                 дакладней, на вадзе.
Я стаяў, глядзеў,
                            а прад вачыма
Нібы птушка белая плыла...

Танцавала весела дзяўчына
І такой шчасліваю была!