Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Небяспека была паўсюды. Яна глядзела на чалавека вачыма кожнага з прахожых, якія таропка абміналі яго альбо проста ішлі насустрач. Кожны з гэтых невядомых і бяскрыўдных на першы погляд людзей мог аказацца серыйным забойцам, наркаманам. Вар’ятам, урэшце рэшт! Кожны з іх мог нанесці чалавеку смяротны ўдар, нанесці ў любы момант... і чалавек асуджана і пакорліва чакаў гэтага ўдару, а яго ўсё не было і не было... ("Бо аракул ніколі не памыляецца")
hline

Пад дажджом дзяўчына танцавала


Не ў чароўным рытме карнавалу,
Сярод кветак, музыкі, віна –
Пад дажджом дзяўчына танцавала.
Басанож.
              Па лужынах. 
                                   Адна.
Непагадзь, здаецца, звар’яцела.
Лівень ліў суцэльнаю сцяной.
А дзяўчына танцаваць хацела
Пад дажджом.
Ды толькі не са мной.
На мяне дзяўчына не зважала!
А вакол усё амаль плыло.
Сумачка самотная ляжала,
Туфлікаў наогул не было.
Надыходзіў вечар, мокры, сонны.
Ліхтары гарэлі дзе-нідзе.
Я стаяў.
             Адзін.
                       Пад парасонам.
На зямлі,
                 дакладней, на вадзе.
Я стаяў, глядзеў,
                            а прад вачыма
Нібы птушка белая плыла...

Танцавала весела дзяўчына
І такой шчасліваю была!