Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Гэта быў проста невялікі пакойчык, пасярод якога стаяў прыземісты металічны стол і металічнае ж крэсла побач з ім. Сцены пакойчыка таксама былі, здаецца, металічнымі, на іх не было нічога. Зусім нічога. У пісьме не ўпаміналася аб тым, што павінен ён убачыць у кабінеце. Там гаварылася, што ён павінен зайсці ў кабінет і... І сесці за стол... А што потым? У пісьме аб гэтым таксама нічога не казалася... ("Кабінет")
hline

Пад дажджом дзяўчына танцавала


Не ў чароўным рытме карнавалу,
Сярод кветак, музыкі, віна –
Пад дажджом дзяўчына танцавала.
Басанож.
              Па лужынах. 
                                   Адна.
Непагадзь, здаецца, звар’яцела.
Лівень ліў суцэльнаю сцяной.
А дзяўчына танцаваць хацела
Пад дажджом.
Ды толькі не са мной.
На мяне дзяўчына не зважала!
А вакол усё амаль плыло.
Сумачка самотная ляжала,
Туфлікаў наогул не было.
Надыходзіў вечар, мокры, сонны.
Ліхтары гарэлі дзе-нідзе.
Я стаяў.
             Адзін.
                       Пад парасонам.
На зямлі,
                 дакладней, на вадзе.
Я стаяў, глядзеў,
                            а прад вачыма
Нібы птушка белая плыла...

Танцавала весела дзяўчына
І такой шчасліваю была!