Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...І Васіль, не жадаючы таго і адначасова не маючы болей сілы працівіцца спакусе, спачатку асцярожна, а потым ужо смялей зірнуў ёй у твар і нібыта аслупянеў, зачараваны асляпляльным яе хараством. Спыніўся час. Часу наогул не існавала больш. І нічога не існавала ў сусвеце. Нічога больш не мела значэння, нічога, акрамя таемнай пяшчотнай бездані вачэй незвычайнай гэтай жанчыны... ("Дзень калі не было дажджу")
hline

Сляпы мастак малюе нацюрморты


Сляпы мастак малюе нацюрморты,
Трымае пэндзаль тонкая рука.
А з-за спіны да слыху мастака
Даносяцца пяшчотныя акорды.

Там, у глыбі пакоя, ля акна
Глухі скрыпач
смычком па струнах водзіць,
Бязгучную мелодыю выводзіць
І ўсё вачэй не зводзіць з палатна...
І ўсё вышэй мелодыі гучаць...

Сляпы мастак спыніў сваю работу.
Глухі скрыпач збірае ў папку ноты,
Каб заўтра зноў спачатку ўсё пачаць.