Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...І Васіль, не жадаючы таго і адначасова не маючы болей сілы працівіцца спакусе, спачатку асцярожна, а потым ужо смялей зірнуў ёй у твар і нібыта аслупянеў, зачараваны асляпляльным яе хараством. Спыніўся час. Часу наогул не існавала больш. І нічога не існавала ў сусвеце. Нічога больш не мела значэння, нічога, акрамя таемнай пяшчотнай бездані вачэй незвычайнай гэтай жанчыны... ("Дзень калі не было дажджу")
hline

Тэлефон недаверу


Трубку здымаю і набіраю
Нумар, які мне сябра параіў.
І без затрымкі чую, адразу:
- Вас зразумелі. Чакайце адказу.

- Як зразумелі?! Што за размова?!
Я ж не сказаў ні адзінага слова!
Як жа мяне вы без слоў зразумелі?!
Што ж маўчыце вы, нібы анямелі!

Ціха цячэ за хвілінай хвіліна...
Што ж я маруджу, трубку не кіну!
Зноўку я чую знаёмую фразу:
- Вас зразумелі. Чакайце адказу.

Нібы той дурань, сяджу і чакаю...
Што ж... можа, зараз мода такая?
Можа, нікога яны не пытаюць?
Можа, яны... нашы думкі чытаюць?!

Можа мне ўсё ж дапамогуць, параяць...
Ды толькі ў трубцы зноў паўтараюць,
Нібы надзею, нібы абразу:
- Вас зразумелі. Чакайце адказу.