Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Небяспека была паўсюды. Яна глядзела на чалавека вачыма кожнага з прахожых, якія таропка абміналі яго альбо проста ішлі насустрач. Кожны з гэтых невядомых і бяскрыўдных на першы погляд людзей мог аказацца серыйным забойцам, наркаманам. Вар’ятам, урэшце рэшт! Кожны з іх мог нанесці чалавеку смяротны ўдар, нанесці ў любы момант... і чалавек асуджана і пакорліва чакаў гэтага ўдару, а яго ўсё не было і не было... ("Бо аракул ніколі не памыляецца")
hline

Тэлефон недаверу


Трубку здымаю і набіраю
Нумар, які мне сябра параіў.
І без затрымкі чую, адразу:
- Вас зразумелі. Чакайце адказу.

- Як зразумелі?! Што за размова?!
Я ж не сказаў ні адзінага слова!
Як жа мяне вы без слоў зразумелі?!
Што ж маўчыце вы, нібы анямелі!

Ціха цячэ за хвілінай хвіліна...
Што ж я маруджу, трубку не кіну!
Зноўку я чую знаёмую фразу:
- Вас зразумелі. Чакайце адказу.

Нібы той дурань, сяджу і чакаю...
Што ж... можа, зараз мода такая?
Можа, нікога яны не пытаюць?
Можа, яны... нашы думкі чытаюць?!

Можа мне ўсё ж дапамогуць, параяць...
Ды толькі ў трубцы зноў паўтараюць,
Нібы надзею, нібы абразу:
- Вас зразумелі. Чакайце адказу.