Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...У цьмяна асветленым пакоі стаялі двое: сівы, моцна згорблены ўжо стары і высокі мужчына спартыўнага целаскладу. Яны стаялі нерухома і нейкі час проста глядзелі адзін аднаму ў вочы. Потым стары ўздыхнуў і міжволі перавёў погляд на пісталет у руцэ мужчыны. Пісталет быў невялікім, у шырокай далоні мужчыны ён здаваўся нават маленькім, амаль што цацачным... але ён не быў цацачным... ("Кілер")
hline

У часіны, калі памыляюся


У часіны, калі памыляюся
Ці калі душа забаліть.
Да паэзіі я схіляюся
Каб душу святлом наталіць.
Да паэзіі прыпадаю я,
Як да чыстай крынічнай вады,
У часы, калі прападаю я
У нямым прадчуванні бяды
Ці калі пад ветрам хістаюся
І не бачу, куды ж ісці...
Да паэзіі я звяртаюся
Як да мэты ў сваім жыцці!
Я нібыта дахаты вяртаюся
І ў бацькоў прабачэння прашу...

Да паэзіі я звяртаюся
І пішу...