Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...І навошта напяльвала на сябе недарэчную гэту хламіду? І чыя яна, дарэчы? Дыяна ўздыхнула, узнялася з ложка і, асцярожна ступаючы босымі нагамі па халоднаму паркету, выйшла ў пярэднюю. Планіроўка пакояў тут была якраз такая ж, як і ва ўласнай яе кватэры, таму Дыяне было лёгка арыентавацца. На вешалцы, побач з дзвярыма, вісела шмат самага разнастайнага адзення, у тым ліку і жаночага, але нічога свайго Дыяна так і не знайшла... ("Прачнуўшыся раніцай")
hline

Памяці сябра


У шэрані дрэвы,
А снег нібы вата…
Рыдлёўка
                 аб змёрзлую глебу звініць…
І ўсё!
І нічога!
Няма вінаватых!
Ці мы вінаваты?
Ды ў чым нас вініць?!
У чым нас вініць?
У адсутнасці мэты?
У тым,
               што дагэтуль сябе не знайшлі?
У тым, што…
Ды й позна…
Два метры на метр –
Апошні прытулак
                                у роднай зямлі!
У рожнай зямлі…
У зямлі Беларусі…
Як там табе, дружа?
Ты чуеш ці не?
Хай,
       з дальняга шляху вярнуўшыся,
Бусел
Сваімі крыламі
Твой сон ахіне!
Хай кветкі
Магілу тваю апранаюць,
Хай птушак
Над ёй не змаўкае напеў…
Хай людзі,
                  хоць зрэдку,
Цябе ўспамінаюць,
За справы,
                  за вершы,
За ўсё,
                што паспеў!