Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...У цьмяна асветленым пакоі стаялі двое: сівы, моцна згорблены ўжо стары і высокі мужчына спартыўнага целаскладу. Яны стаялі нерухома і нейкі час проста глядзелі адзін аднаму ў вочы. Потым стары ўздыхнуў і міжволі перавёў погляд на пісталет у руцэ мужчыны. Пісталет быў невялікім, у шырокай далоні мужчыны ён здаваўся нават маленькім, амаль што цацачным... але ён не быў цацачным... ("Кілер")
hline

Калі я гляджу на гадзіннік


Калі я гляджу на гадзіннік,
Мне жудасна часам бывае.
Я бачу,
Не зрокам, вядома,
Як хутка цякуць з цыферблата
Хвіліны
Адна
за адною...
Я бачу...
І мне здаецца,
Што гэта зусім не хвіліны,
Што гэта крывавыя кроплі
З маіх выцякаюць жылаў...
Так хутка,
За кропляю
кропля...
Так хутка
І так непрякметна.
Я нават не адчуваю.
Ды толькі з апошняю кропляй,
З самай апошняю кропляй
Скончыцца і жыццё.