Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Гэта быў проста невялікі пакойчык, пасярод якога стаяў прыземісты металічны стол і металічнае ж крэсла побач з ім. Сцены пакойчыка таксама былі, здаецца, металічнымі, на іх не было нічога. Зусім нічога. У пісьме не ўпаміналася аб тым, што павінен ён убачыць у кабінеце. Там гаварылася, што ён павінен зайсці ў кабінет і... І сесці за стол... А што потым? У пісьме аб гэтым таксама нічога не казалася... ("Кабінет")
hline

Сон


Прыснілася: зніклі людзі,
Усе, што вакол жылі!
І больш ніколі не будзе
Нікога з іх на зямлі!
Прыснілася: я апошні…
Апошні з усіх жывых!
Я ціха іду па пожні,
Сярод зялёнай травы…
Іду…
Вятрыскаў павевы
Мяне ахінаюць у сне…
Я нібы Адам!
Толькі Евы,
На жаль, не пакінулі мне!
І ногі да долу гнуцца,
І коцяцца слёзы з вачэй,
І жудасна азірнуцца…

Мне трэба хутчэй прачнуцца!
Мне трэба прачнуцца хутчэй!