Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...І Васіль, не жадаючы таго і адначасова не маючы болей сілы працівіцца спакусе, спачатку асцярожна, а потым ужо смялей зірнуў ёй у твар і нібыта аслупянеў, зачараваны асляпляльным яе хараством. Спыніўся час. Часу наогул не існавала больш. І нічога не існавала ў сусвеце. Нічога больш не мела значэння, нічога, акрамя таемнай пяшчотнай бездані вачэй незвычайнай гэтай жанчыны... ("Дзень калі не было дажджу")
hline

Сон


Прыснілася: зніклі людзі,
Усе, што вакол жылі!
І больш ніколі не будзе
Нікога з іх на зямлі!
Прыснілася: я апошні…
Апошні з усіх жывых!
Я ціха іду па пожні,
Сярод зялёнай травы…
Іду…
Вятрыскаў павевы
Мяне ахінаюць у сне…
Я нібы Адам!
Толькі Евы,
На жаль, не пакінулі мне!
І ногі да долу гнуцца,
І коцяцца слёзы з вачэй,
І жудасна азірнуцца…

Мне трэба хутчэй прачнуцца!
Мне трэба прачнуцца хутчэй!