Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...І навошта напяльвала на сябе недарэчную гэту хламіду? І чыя яна, дарэчы? Дыяна ўздыхнула, узнялася з ложка і, асцярожна ступаючы босымі нагамі па халоднаму паркету, выйшла ў пярэднюю. Планіроўка пакояў тут была якраз такая ж, як і ва ўласнай яе кватэры, таму Дыяне было лёгка арыентавацца. На вешалцы, побач з дзвярыма, вісела шмат самага разнастайнага адзення, у тым ліку і жаночага, але нічога свайго Дыяна так і не знайшла... ("Прачнуўшыся раніцай")
hline

Час збіраць камяні


Дзе твае карані?!
Дзе мае карані?!
Дзе зямліца, што нас нарадзіла?!
Час збіраць камяні!
Час збіраць камяні!
Час шукаць цябе, маці-Радзіма!

Ноч, куды не зірні,
Смерць, куды не звярні.
Нас душылі, глушылі, стралялі!
Час збіраць камяні!
Час збіраць камяні!
Камяні, што бацькі пагублялі!

Божа, нас не крані!
Божа, нас памяні!
Мы сляпыя, глухія, нямыя...
Час збіраць камяні!
Час збіраць камяні,
Калі поле слязамі размые!

Божа, мову вярні!
Божа, веру вярні!
Нам без веры так кепска жывецца!
Час збіраць камяні!
Час збіраць камяні
Па зямлі, што Радзімай завецца!

Ноч, куды не зірні...
Дзе ж мае карані?!
Хто ж я ёсць?! Што са мной адбылося?!
Час збіраць камяні!
Час збіраць камяні!
Толькі часу ледзь-ледзь засталося.