Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Надзяваючы акуляры, Вольга думала толькі пра цемру, якая панавала навокал, праз якую яна ніяк не магла разгледзіць твары сваіх нечаканых суразмоўцаў. Асвятляльныя гэтыя акуляры павінны былі даць ёй такую магчымасць...яна гатовая была нават да таго, што рукі падлеткаў будуць па локаць у крыві, што нават твары дзяцей зменяцца да непазнавальнасці, скрыўленныя злымі, звярынымі нават грымасамі...Але да таго, што яна ўбачыла, Вольга не была гатовая. Зусім нават не была... ("Акуляры")
hline

Час збіраць камяні


Дзе твае карані?!
Дзе мае карані?!
Дзе зямліца, што нас нарадзіла?!
Час збіраць камяні!
Час збіраць камяні!
Час шукаць цябе, маці-Радзіма!

Ноч, куды не зірні,
Смерць, куды не звярні.
Нас душылі, глушылі, стралялі!
Час збіраць камяні!
Час збіраць камяні!
Камяні, што бацькі пагублялі!

Божа, нас не крані!
Божа, нас памяні!
Мы сляпыя, глухія, нямыя...
Час збіраць камяні!
Час збіраць камяні,
Калі поле слязамі размые!

Божа, мову вярні!
Божа, веру вярні!
Нам без веры так кепска жывецца!
Час збіраць камяні!
Час збіраць камяні
Па зямлі, што Радзімай завецца!

Ноч, куды не зірні...
Дзе ж мае карані?!
Хто ж я ёсць?! Што са мной адбылося?!
Час збіраць камяні!
Час збіраць камяні!
Толькі часу ледзь-ледзь засталося.