Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Небяспека была паўсюды. Яна глядзела на чалавека вачыма кожнага з прахожых, якія таропка абміналі яго альбо проста ішлі насустрач. Кожны з гэтых невядомых і бяскрыўдных на першы погляд людзей мог аказацца серыйным забойцам, наркаманам. Вар’ятам, урэшце рэшт! Кожны з іх мог нанесці чалавеку смяротны ўдар, нанесці ў любы момант... і чалавек асуджана і пакорліва чакаў гэтага ўдару, а яго ўсё не было і не было... ("Бо аракул ніколі не памыляецца")
hline

Час збіраць камяні


Дзе твае карані?!
Дзе мае карані?!
Дзе зямліца, што нас нарадзіла?!
Час збіраць камяні!
Час збіраць камяні!
Час шукаць цябе, маці-Радзіма!

Ноч, куды не зірні,
Смерць, куды не звярні.
Нас душылі, глушылі, стралялі!
Час збіраць камяні!
Час збіраць камяні!
Камяні, што бацькі пагублялі!

Божа, нас не крані!
Божа, нас памяні!
Мы сляпыя, глухія, нямыя...
Час збіраць камяні!
Час збіраць камяні,
Калі поле слязамі размые!

Божа, мову вярні!
Божа, веру вярні!
Нам без веры так кепска жывецца!
Час збіраць камяні!
Час збіраць камяні
Па зямлі, што Радзімай завецца!

Ноч, куды не зірні...
Дзе ж мае карані?!
Хто ж я ёсць?! Што са мной адбылося?!
Час збіраць камяні!
Час збіраць камяні!
Толькі часу ледзь-ледзь засталося.