Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Небяспека была паўсюды. Яна глядзела на чалавека вачыма кожнага з прахожых, якія таропка абміналі яго альбо проста ішлі насустрач. Кожны з гэтых невядомых і бяскрыўдных на першы погляд людзей мог аказацца серыйным забойцам, наркаманам. Вар’ятам, урэшце рэшт! Кожны з іх мог нанесці чалавеку смяротны ўдар, нанесці ў любы момант... і чалавек асуджана і пакорліва чакаў гэтага ўдару, а яго ўсё не было і не было... ("Бо аракул ніколі не памыляецца")
hline

Калі жыццё выходзіць з берагоў


Калі жыццё выходзіць з берагоў,
Нібы рака паводкаю бурлівай,
І лёсаў лобкі круціць вір імклівы,
Мы ўспамінаем пра былых багоў,
І просім зноўку завітаць да нас, і пачынаем ім маліцца шчыра...
І чым хутчэй мільгаюць лодкі ў віры,
Тым гарачэй мы молімся штораз...

Але маўчаць насуплена багі,
Яны не церпяць фальшу і падману.
І берагі не бачны з-за туману,
Мінулага пустыя берагі.