Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Надзяваючы акуляры, Вольга думала толькі пра цемру, якая панавала навокал, праз якую яна ніяк не магла разгледзіць твары сваіх нечаканых суразмоўцаў. Асвятляльныя гэтыя акуляры павінны былі даць ёй такую магчымасць...яна гатовая была нават да таго, што рукі падлеткаў будуць па локаць у крыві, што нават твары дзяцей зменяцца да непазнавальнасці, скрыўленныя злымі, звярынымі нават грымасамі...Але да таго, што яна ўбачыла, Вольга не была гатовая. Зусім нават не была... ("Акуляры")
hline

Калі жыццё выходзіць з берагоў


Калі жыццё выходзіць з берагоў,
Нібы рака паводкаю бурлівай,
І лёсаў лобкі круціць вір імклівы,
Мы ўспамінаем пра былых багоў,
І просім зноўку завітаць да нас, і пачынаем ім маліцца шчыра...
І чым хутчэй мільгаюць лодкі ў віры,
Тым гарачэй мы молімся штораз...

Але маўчаць насуплена багі,
Яны не церпяць фальшу і падману.
І берагі не бачны з-за туману,
Мінулага пустыя берагі.