Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Гэта быў проста невялікі пакойчык, пасярод якога стаяў прыземісты металічны стол і металічнае ж крэсла побач з ім. Сцены пакойчыка таксама былі, здаецца, металічнымі, на іх не было нічога. Зусім нічога. У пісьме не ўпаміналася аб тым, што павінен ён убачыць у кабінеце. Там гаварылася, што ён павінен зайсці ў кабінет і... І сесці за стол... А што потым? У пісьме аб гэтым таксама нічога не казалася... ("Кабінет")
hline

Когда стрела, над миром воспаряя


Когда стрела,
                      над миром воспаряя,
Закончит свой полёт,
                                такой короткий,
И чью—то грудь пронзит
                                            ещё живую,
И ощутит
                горячий запах крови…
Она поймёт
                    своё предназначенье!
Она поймёт
                    всю непосильность платы
За сладкий миг
                        обманутой свободы,
Поймёт,
                что каждое её движенье –
Лишь чья—то злая
                               и чужая воля…
Поймёт
            и закричит от жгучей боли…
И ничего
                   не сможет изменить.