Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Мужчына, усё гэтак жа нетаропка рушыў у глыб кватэры, па ўсяму бачна, добра яму знаёмай. Жанчына ішла следам і, здавалася, не зводзіла з яго свайго пяшчотна—ўсхваляванага позірку. Гэта было тым больш дзіўна і незразумела, што ніякай асаблівай прывабнасцю мужчына не вылучаўся. Больш таго, быў ён нейкім вельмі ўжо непрыгожым, з шырокім плоскім тварам, з рэдкімі цьмянымі валасамі, праз якія яскрава прасвечвалася ранняя лысіна... ("Закаханая")
hline

Рябины, шальные рябины


Рябины, шальные рябины
Зажглись над рекою…
Любила, потом разлюбила.
Бывает такое.
Бывает, что люди находят
Не то, что искали,
Бывает, что счастье уходит,
Стуча каблучками…
Порывы холодного ветра
Качают рябины.
И бродит всю ночь до рассвета
Уже нелюбимый!
И смотрит в полоску рассвета
Сухими глазами!
И плачет его сигарета
Огнями—слезами!
Любимый…
Уже нелюбимый…
А боль не стихает.

Рябины, шальные рябины
Огнём полыхают.