Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Дрыжачай рукой Алег выхапіў з кішэні цыліндрык і з уся сілы націснуў на кнопку. Ён ужо не спадзяваўся нават, што цыліндрык нейкім чынам спрацуе... але той, як гэта не дзіўна, спрацаваў і спрацаваў на славу. Хлопца, які толькі што трымаў Алега за каўнер, ужо не было побач. Яго, наогул, нідзе не было, ён проста знік, знік гэтак жа таямніча і незразумела, як і той незнаёмец сёння раніцай... ("Лепшы сродак самаабароны")
hline

Рябины, шальные рябины


Рябины, шальные рябины
Зажглись над рекою…
Любила, потом разлюбила.
Бывает такое.
Бывает, что люди находят
Не то, что искали,
Бывает, что счастье уходит,
Стуча каблучками…
Порывы холодного ветра
Качают рябины.
И бродит всю ночь до рассвета
Уже нелюбимый!
И смотрит в полоску рассвета
Сухими глазами!
И плачет его сигарета
Огнями—слезами!
Любимый…
Уже нелюбимый…
А боль не стихает.

Рябины, шальные рябины
Огнём полыхают.