Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...У цьмяна асветленым пакоі стаялі двое: сівы, моцна згорблены ўжо стары і высокі мужчына спартыўнага целаскладу. Яны стаялі нерухома і нейкі час проста глядзелі адзін аднаму ў вочы. Потым стары ўздыхнуў і міжволі перавёў погляд на пісталет у руцэ мужчыны. Пісталет быў невялікім, у шырокай далоні мужчыны ён здаваўся нават маленькім, амаль што цацачным... але ён не быў цацачным... ("Кілер")
hline

Метеорит


Метеорит!
Ему дано судьбой
Короткое мгновенье – быть собой!
Самим собою,
                         а не просто «быть»…
Звездою вспыхнуть,
                                  прошлое забыть,
Ночное небо светом озарить,
Влюблённым сто желаний подарить,
Холодный воздух теплотой согреть…
И смерть презреть…
И умереть…
Сгореть…
Или, упав, остаток жалких дней
Влачить среди камней, простых камней…
Ведь он метеорит, пока горит…
Какой он там, внизу, метеорит…