Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Небяспека была паўсюды. Яна глядзела на чалавека вачыма кожнага з прахожых, якія таропка абміналі яго альбо проста ішлі насустрач. Кожны з гэтых невядомых і бяскрыўдных на першы погляд людзей мог аказацца серыйным забойцам, наркаманам. Вар’ятам, урэшце рэшт! Кожны з іх мог нанесці чалавеку смяротны ўдар, нанесці ў любы момант... і чалавек асуджана і пакорліва чакаў гэтага ўдару, а яго ўсё не было і не было... ("Бо аракул ніколі не памыляецца")
hline

Антимир


Стала истина
                       пререкаема,
Вся почёркана,
                        вся исправлена…
Убивает Авель
                         брата Каина,
Катерина Медичи
                              отравлена!
Открывают индейцы
                                       Испанию,  
Шар земной
                      на трёх китах
и не вертится…
                          Антарктида
ощетинилась
                        пальмами,
Папе римскому
                          в Исуса не верится!
Стали милостыни
                              сплошь наказуемыми,
Верхом доблести –
                                ударить лежащего!
Подлежащие стали -
                                    сказуемыми,
А сказуемые –
                         лишь подлежащими!
Были в золоте,
                           стали бедными…
Академики –
                       неучёными…


Было чёрное,
                      стало белое!
Было белое,
                     стало чёрное!