Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Надзяваючы акуляры, Вольга думала толькі пра цемру, якая панавала навокал, праз якую яна ніяк не магла разгледзіць твары сваіх нечаканых суразмоўцаў. Асвятляльныя гэтыя акуляры павінны былі даць ёй такую магчымасць...яна гатовая была нават да таго, што рукі падлеткаў будуць па локаць у крыві, што нават твары дзяцей зменяцца да непазнавальнасці, скрыўленныя злымі, звярынымі нават грымасамі...Але да таго, што яна ўбачыла, Вольга не была гатовая. Зусім нават не была... ("Акуляры")
hline

Антимир


Стала истина
                       пререкаема,
Вся почёркана,
                        вся исправлена…
Убивает Авель
                         брата Каина,
Катерина Медичи
                              отравлена!
Открывают индейцы
                                       Испанию,  
Шар земной
                      на трёх китах
и не вертится…
                          Антарктида
ощетинилась
                        пальмами,
Папе римскому
                          в Исуса не верится!
Стали милостыни
                              сплошь наказуемыми,
Верхом доблести –
                                ударить лежащего!
Подлежащие стали -
                                    сказуемыми,
А сказуемые –
                         лишь подлежащими!
Были в золоте,
                           стали бедными…
Академики –
                       неучёными…


Было чёрное,
                      стало белое!
Было белое,
                     стало чёрное!