Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Мужчына, усё гэтак жа нетаропка рушыў у глыб кватэры, па ўсяму бачна, добра яму знаёмай. Жанчына ішла следам і, здавалася, не зводзіла з яго свайго пяшчотна—ўсхваляванага позірку. Гэта было тым больш дзіўна і незразумела, што ніякай асаблівай прывабнасцю мужчына не вылучаўся. Больш таго, быў ён нейкім вельмі ўжо непрыгожым, з шырокім плоскім тварам, з рэдкімі цьмянымі валасамі, праз якія яскрава прасвечвалася ранняя лысіна... ("Закаханая")
hline

Тусклый день за окном стихает


Тусклый день за окном стихает,
Чуть дрожит в тишине луна…
И тогда говорит стихами
Тишина.
Это всё она
Всех эпох прошедшие сроки
На одно мгновенье свела,
Чтоб упали живые строки
На бумажную гладь стола,
Чтоб дрожали земные нервы,
Как натянутая струна,
Чтобы быть не последним - первым
В этом мире,
                     где тишина!
Тишина говорит стихами,
Чуть смеётся луна в окне…
Не стихает,
                    не затихает
Эта боль…
Ну зачем она мне?!
Лист бумаги смертельно бледен
(Голубая птица без крыл),
А язык бесконечно беден
По сравнению с тем,
                                   что открыл…
Тишина говорит стихами…
Мне б услышать её стихи!
В тишине бурлят, не стихая,
Сотни тысяч земных стихий!
Так пожары сквозь ночь полыхают,
Так вонзается в море река…
Это боль внутри не стихает,
Это ночь говорит стихами,
Непридуманными пока.