Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Дрыжачай рукой Алег выхапіў з кішэні цыліндрык і з уся сілы націснуў на кнопку. Ён ужо не спадзяваўся нават, што цыліндрык нейкім чынам спрацуе... але той, як гэта не дзіўна, спрацаваў і спрацаваў на славу. Хлопца, які толькі што трымаў Алега за каўнер, ужо не было побач. Яго, наогул, нідзе не было, ён проста знік, знік гэтак жа таямніча і незразумела, як і той незнаёмец сёння раніцай... ("Лепшы сродак самаабароны")
hline

Тусклый день за окном стихает


Тусклый день за окном стихает,
Чуть дрожит в тишине луна…
И тогда говорит стихами
Тишина.
Это всё она
Всех эпох прошедшие сроки
На одно мгновенье свела,
Чтоб упали живые строки
На бумажную гладь стола,
Чтоб дрожали земные нервы,
Как натянутая струна,
Чтобы быть не последним - первым
В этом мире,
                     где тишина!
Тишина говорит стихами,
Чуть смеётся луна в окне…
Не стихает,
                    не затихает
Эта боль…
Ну зачем она мне?!
Лист бумаги смертельно бледен
(Голубая птица без крыл),
А язык бесконечно беден
По сравнению с тем,
                                   что открыл…
Тишина говорит стихами…
Мне б услышать её стихи!
В тишине бурлят, не стихая,
Сотни тысяч земных стихий!
Так пожары сквозь ночь полыхают,
Так вонзается в море река…
Это боль внутри не стихает,
Это ночь говорит стихами,
Непридуманными пока.