Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...І Васіль, не жадаючы таго і адначасова не маючы болей сілы працівіцца спакусе, спачатку асцярожна, а потым ужо смялей зірнуў ёй у твар і нібыта аслупянеў, зачараваны асляпляльным яе хараством. Спыніўся час. Часу наогул не існавала больш. І нічога не існавала ў сусвеце. Нічога больш не мела значэння, нічога, акрамя таемнай пяшчотнай бездані вачэй незвычайнай гэтай жанчыны... ("Дзень калі не было дажджу")
hline

Песня


— Я море! —
Сказало море,
Сердито волной плеснуло.
— Я солнце! —
Сказало солнце
И первым лучом блеснуло.
— Я утро! —
Сказало утро. -
Я вас от сна отрываю!
— Я песня! —
Сказала песня. -
Я новый день открываю!…
Я верю,
             что это было
(Пусть даже так не бывает),
И песня над миром билась,
Горячая и живая.
И море,
            тревожно пенясь,
Ей что-то в такт подпевало…
И песня над миром пелась
И новый день открывала!