Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Небяспека была паўсюды. Яна глядзела на чалавека вачыма кожнага з прахожых, якія таропка абміналі яго альбо проста ішлі насустрач. Кожны з гэтых невядомых і бяскрыўдных на першы погляд людзей мог аказацца серыйным забойцам, наркаманам. Вар’ятам, урэшце рэшт! Кожны з іх мог нанесці чалавеку смяротны ўдар, нанесці ў любы момант... і чалавек асуджана і пакорліва чакаў гэтага ўдару, а яго ўсё не было і не было... ("Бо аракул ніколі не памыляецца")

Как зверята правила поведения на воде изучали

Минск. Издательский дом Звязда, 2014

Жили в одном сказочном лесу зверята: медвежонок Топтыжка, зайчонок Торопыжка, барсучонок Борька и бобрёнок Тишка. Очень они между собой дружили, ни единого дня друг без друга прожить не могли.

Так начинается новая сказочная книга Геннадия Авласенко «Как зверята правила поведения на воде изучали». Это, кстати, лишь первая книга из книжной серии «Про безопасность детям», разработанной «Издательским домом «Звязда» совместно с Министерством по чрезвычайным ситуациям Республики Беларусь.


http://blog.childlib.by/category/izba-chit/