Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Надзяваючы акуляры, Вольга думала толькі пра цемру, якая панавала навокал, праз якую яна ніяк не магла разгледзіць твары сваіх нечаканых суразмоўцаў. Асвятляльныя гэтыя акуляры павінны былі даць ёй такую магчымасць...яна гатовая была нават да таго, што рукі падлеткаў будуць па локаць у крыві, што нават твары дзяцей зменяцца да непазнавальнасці, скрыўленныя злымі, звярынымі нават грымасамі...Але да таго, што яна ўбачыла, Вольга не была гатовая. Зусім нават не была... ("Акуляры")

Ключ, які нічога не адмыкае

Мiнск. Мастацкая лiтаратура 2014

Новая кніга прозы Генадзя Аўласенкі «Ключ, якінічога не адмыкае», якая выйшла нядаўна ў выдавецтве “Мастацкая літаратура”, мае падзагаловак «Рэальна-містычна-фантастычныяапавяданні». І гэтасапраўды так. Бонягледзячы на тое, штозборнікапавяданняўможнавызначыць, як містычна-фантастычны, рэальнага на ягоныхстаронках не менш, чымуласнамістыкіальбофантастыкі. А месцамі — нават і больш… Узборнікувайшлірозныяпаводлепамеру і тэматыкіапавяданні. Усе яны (хоць і ў рознайступені) знаходзяцца на хісткай і даволіразмытаймяжыпаміж «рэальным і фантастычным». Толькінекаторыя з твораў (тыя, штопераступіліўсё ж нябачнуюгэтуюмяжу) можнааднесці да чыстайфантастыкіальбосапраўднаймістыкі.