Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...І Васіль, не жадаючы таго і адначасова не маючы болей сілы працівіцца спакусе, спачатку асцярожна, а потым ужо смялей зірнуў ёй у твар і нібыта аслупянеў, зачараваны асляпляльным яе хараством. Спыніўся час. Часу наогул не існавала больш. І нічога не існавала ў сусвеце. Нічога больш не мела значэння, нічога, акрамя таемнай пяшчотнай бездані вачэй незвычайнай гэтай жанчыны... ("Дзень калі не было дажджу")

Ключ, які нічога не адмыкае

Мiнск. Мастацкая лiтаратура 2014

Новая кніга прозы Генадзя Аўласенкі «Ключ, якінічога не адмыкае», якая выйшла нядаўна ў выдавецтве “Мастацкая літаратура”, мае падзагаловак «Рэальна-містычна-фантастычныяапавяданні». І гэтасапраўды так. Бонягледзячы на тое, штозборнікапавяданняўможнавызначыць, як містычна-фантастычны, рэальнага на ягоныхстаронках не менш, чымуласнамістыкіальбофантастыкі. А месцамі — нават і больш… Узборнікувайшлірозныяпаводлепамеру і тэматыкіапавяданні. Усе яны (хоць і ў рознайступені) знаходзяцца на хісткай і даволіразмытаймяжыпаміж «рэальным і фантастычным». Толькінекаторыя з твораў (тыя, штопераступіліўсё ж нябачнуюгэтуюмяжу) можнааднесці да чыстайфантастыкіальбосапраўднаймістыкі.