Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Небяспека была паўсюды. Яна глядзела на чалавека вачыма кожнага з прахожых, якія таропка абміналі яго альбо проста ішлі насустрач. Кожны з гэтых невядомых і бяскрыўдных на першы погляд людзей мог аказацца серыйным забойцам, наркаманам. Вар’ятам, урэшце рэшт! Кожны з іх мог нанесці чалавеку смяротны ўдар, нанесці ў любы момант... і чалавек асуджана і пакорліва чакаў гэтага ўдару, а яго ўсё не было і не было... ("Бо аракул ніколі не памыляецца")

Ключ, які нічога не адмыкае

Мiнск. Мастацкая лiтаратура 2014

Новая кніга прозы Генадзя Аўласенкі «Ключ, якінічога не адмыкае», якая выйшла нядаўна ў выдавецтве “Мастацкая літаратура”, мае падзагаловак «Рэальна-містычна-фантастычныяапавяданні». І гэтасапраўды так. Бонягледзячы на тое, штозборнікапавяданняўможнавызначыць, як містычна-фантастычны, рэальнага на ягоныхстаронках не менш, чымуласнамістыкіальбофантастыкі. А месцамі — нават і больш… Узборнікувайшлірозныяпаводлепамеру і тэматыкіапавяданні. Усе яны (хоць і ў рознайступені) знаходзяцца на хісткай і даволіразмытаймяжыпаміж «рэальным і фантастычным». Толькінекаторыя з твораў (тыя, штопераступіліўсё ж нябачнуюгэтуюмяжу) можнааднесці да чыстайфантастыкіальбосапраўднаймістыкі.