Генадзь Аўласенка з тых пісьменнікаў, якіх не палохаюць ніякія крызісы — ні эканамічныя, ні духоўныя. Сельскі настаўнік, які многія гады выкладае біялогію ў розных школах Чэрвеньшчыны, ён яшчэ піша вершы, п’есы, апавяданні... І галоўнае — вельмі шмат піша для дзяцей. Творы Генадзя Аўласенкі часта друкуюцца — літаральна ва ўсіх дзіцячых газетах і часопісах краіны, ды і ў часопісах “Маладосць”, “Полымя”, у газеце “Літаратура і мастацтва”... (Кастусь Ладуцька "Адкуль прыходзяць казкі?")

...Дрыжачай рукой Алег выхапіў з кішэні цыліндрык і з уся сілы націснуў на кнопку. Ён ужо не спадзяваўся нават, што цыліндрык нейкім чынам спрацуе... але той, як гэта не дзіўна, спрацаваў і спрацаваў на славу. Хлопца, які толькі што трымаў Алега за каўнер, ужо не было побач. Яго, наогул, нідзе не было, ён проста знік, знік гэтак жа таямніча і незразумела, як і той незнаёмец сёння раніцай... ("Лепшы сродак самаабароны")

Ключ, які нічога не адмыкае

Мiнск. Мастацкая лiтаратура 2014

Новая кніга прозы Генадзя Аўласенкі «Ключ, якінічога не адмыкае», якая выйшла нядаўна ў выдавецтве “Мастацкая літаратура”, мае падзагаловак «Рэальна-містычна-фантастычныяапавяданні». І гэтасапраўды так. Бонягледзячы на тое, штозборнікапавяданняўможнавызначыць, як містычна-фантастычны, рэальнага на ягоныхстаронках не менш, чымуласнамістыкіальбофантастыкі. А месцамі — нават і больш… Узборнікувайшлірозныяпаводлепамеру і тэматыкіапавяданні. Усе яны (хоць і ў рознайступені) знаходзяцца на хісткай і даволіразмытаймяжыпаміж «рэальным і фантастычным». Толькінекаторыя з твораў (тыя, штопераступіліўсё ж нябачнуюгэтуюмяжу) можнааднесці да чыстайфантастыкіальбосапраўднаймістыкі.